Feestelijke bevestiging van de aanstelling van een lekenleidster!
Het was binnen de congregatie een hele stap over te gaan om een leek
aan te stellen als leidster.
Niet als hulp bij een religieuze leidster, maar als gelijkwaardige "overste".
Op internationaal vlak is de Nederlandse Provincie hierin een voorbeeld.
Men kijkt naar ons want men zegt: " In Nederland zijn ze ons steeds
een stap vooruit."
Christine Leunissen was de eerste. Daarna volgden Riek van de Broek
en Riet Janssen.
Natuurlijk was het de bedoeling dat zij niet alleen volledig geaccepteerd
werden door het Bestuur, maar ook, of juist, door de groep zusters
zelf.
Om dat voor ieder in de provincie duidelijk te maken hielden we voor
alle drie, na een half jaar inleving in de situatie, een kleine viering.
Samen met de groep zusters waarvoor zij staan, vierden we de bevestiging
van de aanstelling als leidster.
De Provinciale Overste zei o.a: "Vandaag is het voor ons een bijzondere
dag. Wij zijn blij dat er weer iemand bereid is om binnen onze congregatie
officieel opgenomen te worden als leidster van een groep.
Iedere mens heeft eigen gaven en talenten. Deze vloeien samen in
een gemeenschap. Een leidster wil dan ook samen met iedereen, haar
zorgende en liefdevolle nabijheid schenken om mee te bouwen aan dát
wat de gemeenschap maakt tot een gastvrij huis voor velen."
Het hoogtepunt in die viering was het geven van het "ja-woord" op
de vraag van de Provinciale Overste:
"Ben jij bereid leidster te zijn , zoals dat beschreven staat in
de taakomschrijving die je reeds kent: ten dienste te staan van de
eenheid van de communiteit, rekening houdend met het geluk en het
welzijn van de zusters?"
"Wil jij in de geest van de congregatie onze zusters nabij zijn in
lief en leed, in vreugde en verdriet, om zó mee te werken aan
hun geluk?"
"Dan wil ik je nu de constituties van onze congregatie overhandigen."

Maar ook de reactie van de zusters op de vraag aan hen gesteld: "Zusters,
zijn jullie bereid deze leidster in vertrouwen tegemoet te treden
en ze te accepteren in het besef, dat zij naar beste vermogen zich
zal inzetten om in goede en kwade dagen jullie nabij te zijn? Zijn
jullie daartoe bereid. Iedere zusters schreef haar antwoord op een
blad.
We verheugden ons allen over de positieve en bemoedigende reacties
die de zusters daarop gaven.
Tot slot spraken we de zegen uit over haar:
Moge de goede God, bron van alle leven en van alle zegen ons voor
elkaar bewaren tot kracht en troost, tot geloof en hoop, tot dienst
aan elkaar in de naam van Jezus, door de kracht van de Heilige Geest
Amen.

Één van de leidsters reageerde als volgt:
Ja, in vertrouwen dat God mij leidt zal ik mijn beste krachten inzetten:
• Ik wil jullie tot steun zijn en bijstaan
in de mooie maar ook in de moeilijke momenten van het leven.
• Ik wil proberen de pijn van het ouder worden
te verlichten en genieten van jullie levenservaring en liefde
• Zr.Martine en Zr.Magdalien zullen me begeleiden
en helpen
• Begrip en steun er voor zal ik ook krijgen
van mijn man en dochters, die altijd achter deze keuze hebben gestaan.
• Zo zullen wij in liefde en vertrouwen op
Gods Voorzienigheid elkaars leven gelukkig maken.
|